OPINIE,  PERSONAL

COLUMN | Stress om een huis

Het bezorgd me stress, het zorgt dat ik wanhopig wordt en bovenal maakt het me ongelukkig. De zoektocht naar huizen is al een paar jaar ‘real’. En ik word er tamelijk onzeker van. We hebben intussen minimaal 20 woningen van binnen gezien, op 4 woningen geboden en nog geen succes gehad.

Toen ik twee weken geleden voor me uit staarde op een berg in Marokko vroeg ik me af ‘Wil ik eigenlijk wel een huis?’ En ‘Waarom wil ik een huis kopen?’ Voor mezelf? Of omdat mijn hele omgeving het doet. Ik denk dat het 50/50 is, maar dat laatste vind ik vooral angstaanjagend. Het gevoel dat ik keuzes maak, omdat nu eenmaal ‘iedereen het doet’. Vooral omdat ik m’n grenzen steeds meer ga verleggen. Ik begon met zoeken op 175.000, want dan kon ik tenminste nog lekker ‘leven’. En die grens is ondertussen verlegd naar 300.000 en zeg nou zelf, dan houd je toch een hoop minder in de maand over om lekker ‘van te leven’…
Op die berg vertelde Mostafa, onze tourguide, ons veel inspirerende verhalen en een daarvan ging over dat mensen steeds meer nodig hebben om gelukkig te kunnen zijn. Wie is er tegenwoordig nog tevreden met iets (including myself)? We willen er goed uitzien en daarom mooie kleding, een huis, dan daarna als het kan nog een groter huis, een mooie auto, daarna eventueel nog een mooiere auto, liefst ook een tweede huis, noem het maar op. Dit maakt je misschien met pieken gelukkig, maar alles wordt al snel ‘het nieuwe normaal’. Ik besef me steeds meer hoe bevrijdend het kan zijn om tevreden te zijn met minder.

Over geluk gesproken: stiekem ben ik heel gelukkig in ons huurhuis. Oké, het is jammer dat het niet van onszelf is, omdat ik mezelf nu toch iets meer inhoud qua kleuren op de muur of grote veranderingen, maar in principe is het prima zoals het is. Als er iets kapot is kan ik bellen en het wordt voor me opgelost. En wat ik me besefte toen ik boven op die berg zat en zag dat er daar een huis te koop stond voor 220k (met 2 hectare grond en zo groot als een hotel), is dat ik die vrijheid zo fijn vind. De vrijheid dat ik morgen kan beslissen om m’n leven totaal om te gooien, om naar het buitenland te vertrekken of dat ik een tijdje in een hutje op de hei ga zitten. Ik ben blij dat ik ook steeds meer mensen spreek, die al heel hun leven huren en super gelukkig zijn. Want bepaald je huis je geluk? Ik denk dat het vooral belangrijk is dat je een ‘thuis’ hebt. En dat kan hier zijn, maar ook aan de andere kant van de wereld. Bovendien voel ik me bij Benjamin, Toby en Luna (kattenbabies) en mijn familie altijd thuis.

Conclusie: ik denk dat ik mijn geld voorlopig maar in andere dingen ga investeren, zoals aandelen ;). En mocht er toch een droomhuis op mijn pad komen waar ik niet de hoofdprijs voor moet betalen en geen 40k moet overbieden, dan denk ik er nog eens over na…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *